Obsada utworu jest niewielka, tak aby muzycy mogli zmieścić się na różnych scenach, nie tylko na deskach wielkich teatrów operowych. Oprócz solistów, usłyszycie obój, wiolonczelę, fortepian i elektronikę. Istotnym aspektem warstwy muzycznej jest szerokie zastosowanie rozszerzonych technik gry na instrumentach oraz rozszerzonych technik wokalnych. Wykorzystanie takich brzmień, jak gra na stroiku oboju, uderzanie w pudło rezonansowe wiolonczeli, multifony, śpiew
alikwotowy i użycie przedmiotów codziennego użytku do wydobycia dźwięków, nawiązuje do libretta „Dźwiękoksiężnika”, opowiadającego o niezwykłych, hipnotyzujących brzmieniach, które wytwarza tytułowy bohater. Bogata w niekonwencjonalne dźwięki jest też warstwa
elektroniczna, będąca ważnym elementem dźwiękowo-muzycznego laboratorium.

Mikroopera dziecięca „Dźwiękoksiężnik” oparta jest o scenariusz słuchowiska „Tam, gdzie mieszka cisza” Aleksandry Chmielewskiej. Tekst świetnie sprawdził się jako podstawa dla słuchowiska radiowego zrealizowanego przez Teatr Miniatura. Słuchowisko zostało wydane na płycie winylowej i zostało uhonorowane m. in. I nagrodą Festiwalu Polskiego Radia i Teatru Telewizji Polskiej „Dwa Teatry”.

Opera jest projektem stypendialnym realizowanym w ramach Stypendium Twórczego Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.